Μικρό σημείωμα για “ΤΟ ΑΛΑΤΙ ΤΗΣ ΓΗΣ” 09/07/2009

Το “Αλάτι της Γης” είναι μια εξαιρετικά τολμηρή ταινία, γι’ αυτό και παρέμεινε απαγορευμένη στις ΗΠΑ μέχρι το 1965: Γυρίστηκε στην καρδιά του “Ψυχρού Πολέμου” και της γενικευμένης αντικομμουνιστικής υστερίας έχοντας μια ξεκάθαρη εργατική – σοσιαλιστική θέση. Ακόμα περισσότερο, την κεντρική αφήγηση των γεγονότων η γυναίκα του πρωταγωνιστή Εσπεράντζα, γεγονός που από την πρώτη στιγμή φωτίζει και εστιάζει στο ζήτημα της γυναικείας καταπίεσης (που προέρχεται απ’ τις πολιτικές της εταιρείας αλλά και επιδεινώνεται απ’ τις πατριαρχικές αντιλήψεις των ίδιων των εργατών). Τέλος, ο σκηνοθέτης και ο παραγωγός της ταινίας αναγκάστηκαν να δημιουργήσουν δική τους εταιρεία παραγωγής για να μπορέσουν να συνεχίσουν να φτιάχνουν ταινίες, γιατί υπήρξαν μέλη της διαβόητης Μαύρης Λίστας (καλλιτέχνες στους οποίους απαγόρευσε να εργαστούν η αντικομμουνιστική “Επιτροπή Αντι-Αμερικανικών Ενεργειών” του γερουσιαστή Μακάρθι).

            Στην ταινία συμμετέχουν μόλις 5 επαγγελματίες ηθοποιοί, ενώ το υπόλοιπο καστ συμπληρώνεται από πραγματικούς μεταλλωρύχους που ερμηνεύουν τους ρόλους τους χωρίς κανένα ερασιτεχνισμό.

            Στην εξέλιξη της ταινίας, η αστυνομία δεν παρουσιάζεται σαν ουδέτερος μηχανισμός “διαφύλαξης της τάξης” αλλά σαν εντολοδόχος της εργοδοσίας – κατασταλτικός μηχανισμός στην υπηρεσία των καπιταλιστών. Χαρακτηριστικό της ξεκάθαρης αντίληψης του Μπίμπερμαν είναι η αναλογική εκπροσώπηση των δυνάμεων που συμμετέχουν στη σύγκρουση: Τρεις-τέσσερις εκπρόσωποι της εταιρείας μαζί με μια χούφτα αστυνομικούς απέναντι στους εκατοντάδες αποφασισμένους εργάτες και εργάτριες: Ο πραγματικός συσχετισμός δυνάμεων στην καπιταλιστική κοινωνία.

            Στη δεκαετία του ‘70 το “Αλάτι της Γης” υπήρξε μια ταινία – σύμβολο του φεμινιστικού κινήματος, γιατί παρουσίαζε σαν σημαντικά πολιτικά ζητήματα την οικιακή εργασία, τη φροντίδα των παιδιών, τη γυναικεία ισότητα. Πρόκειται για ζητήματα που δεν παρουσιάζονται συχνά στον κινηματογράφο, πολύ περισσότερο στον κινηματογράφο της δεκαετίας του ‘50, όπου κυριαρχούσε το απόλυτο πρότυπο της “μοιραίας γυναίκας”.

            Σε αντίθεση με τον κυρίαρχο μύθο, βλέπουμε μια γυναίκα-πρωταγωνίστρια που όχι μόνο αγωνίζεται και υποφέρει αλλά και εξελίσσεται και νικάει. Δεν κατακτάει απλώς την αυτογνωσία και τη συνειδητοποίηση αλλά η δική της νίκη αντιπροσωπεύει τη συλλογική νίκη των εργατών. Μια νίκη σε πολλά μέτωπα ταυτόχρονα – στον αγώνα των εργατών για μέτρα ασφάλειας στα ορυχεία, για την ισότητα των Μεξικανών εργατών με τους Αμερικανούς συναδέλφους τους, για τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια των γυναικών.

            Ο σημερινός θεατής που βλέπει για πρώτη φορά το “Αλάτι της Γης” είναι πιθανό να εκπλαγεί που μια τόσο “παλιά” ταινία παρουσιάζει με τόσο ξεκάθαρο τρόπο τόσο σημαντικά ζητήματα γυναικείας, φυλετικής και ταξικής καταπίεσης. Ζητήματα που εξακολουθούν να παραμένουν άλυτα και στις δικές μας μέρες…

 

(Δημοσιεύτηκε στην “Εργατική Αριστερά”)

Χτίζουν χωρίς άδεια στον Υμμητό; 07/07/2009

Την Κυριακή 5 Ιουλίου η Επιτροπή Ηλιούπολης παρευρέθηκε στο πότισμα που διοργάνωσε ο ΣΚΑΪ στο Σακέττα. Μοιράστηκαν κείμενα, κρεμάστηκαν πανό της Επιτροπής και ενημερώθηκε ο κόσμος για τα σχέδια του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ.

Σε επιτόπια αυτοψία που κάναμε (αφού προηγουμένως είχαμε ενημερωθεί για ανέγερση κτηρίων στο στρατόπεδο) μαζί με άλλους πολίτες που συμμετείχαν στο πότισμα, διαπιστώσαμε πως οι εργασίες συνεχίζονται κανονικά και μάλιστα ακόμα και την Κυριακή. Πρόκειται για ένα τεράστιο κτήριο συνολικού εμβαδού επιφάνειας 400τ.μ. (όπως μας είπαν) που υψώνεται μέσα σε δασικό χώρο.

Προσπαθήσαμε να μιλήσουμε με κάποιον υπεύθυνο και μας παρέπεμψαν στον αξιωματικό υπηρεσίας στην κεντρική πύλη του στρατοπέδου. Ο αξιωματικός δήλωσε αναρμόδιος και μας παρέπεμψε στο Γενικό Επιτελείου Στρατού μη γνωρίζοντας αν υπάρχουν οι σχετικές άδειες για το κτίσμα. Το μόνο που μας είπε, είναι πως πρόκειται για κατοικίες που θα στεγάσουν το μόνιμο προσωπικό του στρατοπέδου.   

Το στρατόπεδο είναι χωροθετημένο στην Β’ Ζώνη Προστασίας του βουνού, όπου σύμφωνα με προεδρικό διάταγμα του 1978, επιτρέπεται μόνο η ανέγερση αναψυκτηρίων και κτιρίων που στεγάζουν κοινωφελή ιδρύματα.

Πεισσότερες φωτογραφίες στο: http://epitropilioupolis.blogspot.com/

και έβρασαν οι ιπποπόταμοι στις γούρνες τους 05/07/2009

Το πρώτο μυθιστόρημα της γενιάς των μπιτ.
Ο τυχοδιώκτης Ράμσεϊ Άλεν, μέντορας και φίλος του ωραίου, κατά πολύ νεαρότερου, ποιητή Φίλιπ Τούριαν, φυτοζωεί σε μια ετερόκλητη “φοιτητική” παρέα αντρών και γυναικών όπου διασταυρώνονται και οι δύο αφηγητές του βιβλίου: ο Ουίλ Ντένισον, ένας μπάρμπαν χωμένος για τα καλά στον υπόκοσμο, που όμως την ημέρα δουλεύει σαν ντεντέκτιβ, και ο Μάικ Ράικο, ένας αλκοολικός ναυτικός. Οι σταθεροί φίλοι και οι περιστασιακές φίλες και γνωριμίες αυτής της ομάδας κοιμούνται οπουδήποτε (και με οποιονδήποτε), τρώνε οπουδήποτε, σκοτώνουν τον χρόνο τους οπουδήποτε, καταναλώνουν ατελείωτες ποσότητες αλκοόλ και ναρκωτικών – κι όλα αυτά εν μέσω πολέμου, στα 1944! Ο ομοφυλόφιλος Άλεν ασκεί τρομακτική, διαρκή πίεση στον νεαρό Φίλιπ, σε βαθμό που καταντάει τραγελαφική και ενοχλητική για όλη την παρέα. Ο Φίλιπ θέλοντας να γλιτώσει από τη φορτική προστατευτικότητα του Άλεν προσπαθεί απεγνωσμένα να μπαρκάρει με τον Μάικ για τη Γαλλία αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Σε μια ανύποπτη στιγμή, ο Φίλιπ συγκρούεται θανάσιμα με τον Άλεν…
Το μυθικό αυτό μυθιστόρημα, στο οποίο καταγράφονται για πρώτη φορά τα πιο γνωστά χαρακτηριστικά της μπιτ λογοτεχνίας, είναι μια ξέφρενη κατάβαση στα έγκατα των πιο τρελών εμμονών, της λαγνείας, των ναρκωτικών, του αλκοόλ, της τέχνης, και της αδυσώπητης μοναξιάς.
Το βιβλίο δημοσιεύτηκε μετά τον θάνατο των συγγραφέων του, μόλις πριν λίγους μήνες.
Επαναλαμβάνουμε εδώ ότι το βιβλίο συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά της μπιτ “on the road” λογοτεχνίας κι ας μη συμβαίνει παρά στα δρομάκια και τις λεωφόρους της Νέας Υόρκης της εποχής λίγο πριν το τέλος του πολέμου. Ποια είναι αυτά τα χαρακτηριστικά: τα απίθανα επεισόδια που διαδέχονται καταιγιστικά το ένα το άλλο, οι συναντήσεις με τυχαίους ανθρώπους που διαπερνούν την πλοκή σαν αιφνίδιες αστραπές (ή εκλάμψεις στο μυαλό των αφηγητών/ηρώων), οι αργόσυρτες, δίχως φαινομενικά σοβαρό νόημα, τρελές/μεθυσμένες κουβέντες τής πάντα αργόσχολης παρέας που απολαμβάνει να επιβιώνει στην κόψη των πραγμάτων, η ελευθεριότητα (τα ναρκωτικά, το αλκοόλ, οι ομοφυλοφιλικές ή και οι τριγωνικές σχέσεις) ενσωματωμένη φυσιολογικά στην κανονικότητα της ζωής, οι ακρότητες στα λόγια αλλά συχνά και στις πράξεις, το χιούμορ αναμιγμένο με τη θυμοσοφία σε ατέρμονες κουβέντες δίχως αρχή και τέλος – με δυο λόγια, όλα τα υφολογικά στοιχεία που διαποτίζουν εμβληματικά βιβλία της μπιτ όπως το “On the road” του Κέρουακ ή το “Junky” του Μπάροους.
Ο προσεκτικός αναγνώστης θα διαπιστώσει με ικανοποίηση ότι όλα αυτά σαφέστατα δοκιμάζονται με επιτυχία για πρώτη φορά στους “Ιπποπόταμους”. H ανάγνωση του βιβλίου πείθει ότι στη συνέχεια, μέσα από το κοινό εργαστήριο των Ιπποπόταμων και με τα ίδια υλικά, ο μεν Κέρουακ θα προχωρήσει πλάθοντας με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση το προσωπικό του σύμπαν της “οn the road” υπαρξιακής αγωνίας, ο δε Μπάροουζ, με μεγαλύτερη “τρέλα”, θα ορίσει αντιστοίχως το δικό του σύμπαν, όπου πρωταγωνιστεί το συχνά ανατριχιαστικό, στην ανθρωπολογική του διάσταση, αέναο παιχνίδι με τον θάνατο.
Το μυθιστόρημα αυτό εμπεριέχει μια σαφή ειρωνεία: το αυθάδικο και ανατρεπτικό κίνημα των μπιτ στη λογοτεχνία είναι πλέον καταχωρημένο (και κατοχυρωμένο) ως λογοτεχνική σχολή με αδιαμφισβήτητη την επίδρασή του στην παγκόσμια λογοτεχνία. Ανήκει πλέον στον κλασικό κανόνα του εικοστού αιώνα. Επομένως, αυτό το μυθιστόρημα που γράφτηκε πρώτο, που απασχόλησε τους συγγραφείς του όλη τους τη ζωή και που διαβάζουμε τελευταίο, κλείνει πονηρά το μάτι στον αναγνώστη: είναι το τελευταίο και ταυτόχρονα το πρώτο, η πρώτη δοκιμασία και η τελική (μεταθανάτια) υπογραφή.

14o ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ 30/06/2009

Για 14η χρονιά τo Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ ανοίγει τις πύλες του. Έλληνες και ξένοι, ελληνίδες και ξένες μαζί θα υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας, τη ζωή μας και την αξιοπρέπειά μας. Γιατί ο ρατσισμός δεν πλήττει μόνο όσους τον υφίστανται, θίγει εξίσου και όσους τον ανέχονται. Το κυνήγι των μεταναστών και των προσφύγων δεν βελτιώνει τη ζωή των ντόπιων, αντίθετα προετοιμάζει την αφαίρεση των δικαιωμάτων όλων μας, αποκτηνώνει τις κοινωνίες και οπλίζει τη ρατσιστική Ακροδεξιά. Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες δεν είναι πρόβλημα, έχουν προβλήματα. Πάνω τους οι κυρίαρχοι μεταθέτουν τα βάρη της δικής τους κρίσης, όπως κάνουν με τους εργαζόμενους και τους φτωχούς, εξαπολύοντας αστυνομίες και στρατούς ενάντια στα θύματα της δικής τους πολιτικής. Μαζί, λοιπόν, στο δρόμο που άνοιξε η Κωνσταντίνα Κούνεβα, στο δρόμο της ενότητας ελλήνων και αλλοδαπών εργαζομένων και ανέργων, στο δρόμο της αλληλεγγύης, της ζωής και της αξιοπρέπειας.

 

Στο χώρο του Φεστιβάλ θα διεξαχθούν κεντρικές συζητήσεις για την ανεργία, την κρίση και το ρατσισμό, για το πολιτικό άσυλο και τα σύνορα, για το no border camp της Λέσβου, για τον αγώνα της Κωνσταντίνας Κούνεβα και την καταπίεση των μεταναστριών. Παράλληλα θα εξελίσσονται εργαστήρια με θεματικές, από τα δικαιώματα και τη βία ως το σεξισμό και την ομοφοβία. Από τους αγώνες των φυλακισμένων ως τα κινήματα για την υπεράσπιση των ελεύθερων χώρων της πόλης. Από την άρνηση στράτευσης ως τους αγώνες στο Μεξικό και την Παλαιστίνη.

Για άλλη μια χρονιά, στις δύο μουσικές σκηνές του Φεστιβάλ θα εμφανιστούν έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες. Οι Last Drive, oι Sancturia, o Big Fat Lips, οι Pink Tank Project, οι Melody Vice, η Dorretta Carter, οι Bilbomatiks, καθώς και μεταναστευτικά συγκροτήματα από διάφορες χώρες. Η δεύτερη γενιά μεταναστών συμμετέχει με τους Black Jack (hiphop), Renovatio (hiphop), Άκης (hiphop), Te ver8et , Neoyorubapeople, Minus one και Whos Next. Τέλος η Μάρθα Φριντζήλα, ο Φοίβος Δεληβοριάς, η Ματούλα και άλλοι ερμηνευτές και ερμηνεύτριες θα περιηγηθούν, με πλοηγό την ενορχήστρωση του Παναγιώτη Τσεβά, σε τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι.

 

Από το Φεστιβάλ δε θα λείψουν και φέτος, το θέατρο, ο χορός, το κουκλοθέατρο, το διαδραστικό παιχνίδι, οι καλλιτεχνικές παρεμβάσεις στο χώρο, οι θεματικές εκθέσεις φωτογραφίας και ένα εργαστήρι μουσικής για μικρούς και μεγάλους. Στο χώρο θα λειτουργούν παιδότοπος και πολυεθνικές κουζίνες. Για περισσότερες πληροφορίες και το πλήρες πρόγραμμα του Φεστιβάλ επισκεφτείτε το www.antiracistfestival.gr.

Στο χώρο φτάνουν τα λεωφορεία Β18, Γ18 και το τρόλεϊ 21. Επίσης, θα υπάρχει δωρεάν μεταφορά από το σταθμό μετρό του Ελαιώνα στο χώρο του φεστιβάλ (λεπτομέρειες και χάρτες στην ενότητα Πρόσβαση).

 

ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ Η ΓΗ, ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ Η ΙΣΟΤΗΤΑ,

ΟΠΛΟ ΜΑΣ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

 

Συντονιστικό Μεταναστευτικών, Προσφυγικών και Αντιρατσιστικών Οργανώσεων

Τηλ .επικοινωνίας: 210 3813928 (17:00-21:00)

e-mail: contact@antiracistfestival.gr

 

http://www.antiracistfestival.gr

F.A.Q. 25/06/2009

“Αντέχει η ελληνική οικονομία την εισβολή των μεταναστών;”

 

Στην πραγματικότητα, οι μετανάστες με την εργασία τους συμβάλλουν στην οικονομική ανάπτυξη: Εργάζονται με ελάχιστες αμοιβές, πληρώνουν με τη σειρά τους τα έξοδα διαβίωσής τους, καταβάλλουν υπέρογκα ποσά για τα παράβολα νομιμοποίησής τους.

Επιπλέον, η νομιμοποίηση των μεταναστών και η αντίστοιχη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών θα έλυνε το πρόβλημα των ταμείων και των απειλούμενων συντάξεων.

 

“οι μετανάστες φέρνουν την ανεργία;”

 

Οι μετανάστες καθαρίζουν τα σπίτια μας, φυλάνε τους ηλικιωμένους, είναι μικροπωλητές, δουλεύουν κάτω από μεσαιωνικές συνθήκες στον αγροτικό τομέα, με δυό λόγια κάνουν τις δουλειές που δεν κάνουν πλέον οι Έλληνες.                                                                                                                                                                                                                               Οι μαζικές απολύσεις και τα κλεισίματα των εταιριών δεν οφείλονται στους μετανάστες, ευθύνεται το καπιταλιστικό σύστημα και οι ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές των κυβερνήσεων.

 

“κινδυνεύουμε ως έθνος με αφελληνισμό;”

 

Οι μετανάστες με την παρουσία τους φέρνουν μαζί τους τα χρώματα, την μουσική, τα φαγητά και την κουλτούρα της χώρας τους ανοίγοντας τους ορίζοντες της ελληνικής κοινωνίας.

Επιπλέον, είναι γεγονός ότι οι μετανάστες μαθητές κρατούν ανοιχτά σχολεία της επαρχίας που διαφορετικά θα είχαν κλείσει. Σε πολλές περιπτώσεις αριστεύουν κόντρα στη μισαλλόδοξη στάση που αντιμετωπίζουν.

 

“οι μετανάστες φέρνουν την εγκληματικότητα;”

 

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, το ποσοστό παραβατικότητας των μεταναστών είναι μικρότερο από αυτό των Ελλήνων. Ωστόσο οι φυλακές είναι γεμάτες από μετανάστες εξαιτίας της πολιτικής μηδενικής ανοχής και των ρατσιστικών πολιτικών που ασκεί το κράτος και η αστυνομία.

 

ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ – ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ!

ΓΙ’ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΗ ΠΑΙΔΙΑ 22/06/2009

Αντιγράφω από το blog του Σ. Σταυρόπουλου ένα κείμενο που προσφέρεται για πολλαπλές αναγνώσεις…

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΟΥΣ…

H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.
Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί… Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.
Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση.
Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους». Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δενέτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα.. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να τοξεπερνάμε.
Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.
Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους… Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα… μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.
Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στοσκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;
Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι… Τι φρίκη!
Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας J, L, ; ) : ( : ) : D : P.
Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.
Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»… συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί…

ΟΙ ΠΙΟ ΒΡΩΜΙΚΕΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ 17/06/2009

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ!!!!

Σύμφωνα με έρευνα του Tμήματος Γεωλογίας  του Πανεπιστημίου Aθηνών, οι τιμές των βαρέων μετάλλων στα νερά του Aσωπού ξεπερνούν τις οριακές τιμές της Eυρωπαϊκής Eνωσης.
Yψηλές τιμές κολοβακτηριδίων, που ξεπερνούν τις θεσμοθετημένες οριακές τιμές της EE που είναι 100 κολοβακτηρίδια ανά 100 μιλιλίτρ νερού, βρέθηκαν στα ύδατα των ακτών: Kόρινθος Ποσειδώνιο προς Λουτράκι, Σουσάκι , Aγιοι Θεόδωροι II, Eλευσίνα αρχή, Eλευσίνα 500 μέτρα μετά, Λουτρόπυργος αρχή, Aσπρόπυργος, Aκτή Θεμιστοκλέους αρχή, Aκτή Θεμιστοκλέους Διογένης, Bοτσαλάκια, Aκτή EOT Bούλα, Aστήρ Bουλιαγμένης, Bραυρώνα, Aρτέμιδα, Σχοινιάς και Xαλκούτσι ποτάμι. H ύπαρξη υψηλού ποσοστού κολοβακτηριδίων οφείλεται στην απορροή αποχετεύσεων στη θάλασσα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΠΑΚΟΕ 20% περισσότερη ρύπανση φέτος σε σχέση με πέρυσι “Φέτος προστέθηκαν στη λίστα των απαγορευτικών για κολύμβηση παράκτιων περιοχών ακόμη τέσσερις ακτές νομαρχίας Kορίνθο: Ποσειδώνιο Kορίνθου προς Λουτράκι, Nέας Περάμου προς το στρατόπεδο και αυτή της Aρτέμιδος” επισημαίνει ο πρόεδρος του ΠAKOE και προσθέτει: “H μόλυνση και η ρύπανση στις 93 παραλίες που πραγματοποιήσαμε μετρήσεις είναι κατά 20% μεγαλύτερη σε σχέση με την περσινή χρονιά..

Δερματολογικά προβλήματα
Φέτος η ρύπανση από λάδια και από γράσα είναι δραματική. Oι τιμές των νιτρικών και των φωσφορικών, ρύποι οι οποίοι προέρχονται από λύματα, λιπάσματα και απορρυπαντικά, είναι διπλάσιες από πέρυσι. Eπίσης ιδιαίτερα αυξημένες είναι και οι τιμές των κολοβακτηριδίων κάθε καλοκαίρι σύμφωνα με την Eθνική Στατιστική Yπηρεσία έχουμε αύξηση γυναικολογικών και δερματολογικών προβλημάτων, εξαιτίας της θαλάσσιας μόλυνσης”. “Tο γεγονός ότι ανάμεσα στις παραλίες αυτές ορισμένες έχουν και γαλάζια σημαία, συμβαίνει γιατί οι ιδιωτικοί φορείς που διενεργούν τις δειγματοληψίες για την απονομή γαλάζιας σημαίας τις πραγματοποιούν τον Aπρίλιο. Παίρνουν ένα δείγμα καθημερινά, το οποίο όμως δεν μπορεί να είναι αντιπροσωπευτικό της κατάστασης. Διότι για να είναι ένα δείγμα αξιόπιστο θα Πρέπει οι δειγματοληψίες να γίνονται διαφορετικές ώρες, να λαμβάνονται δείγματα νερού στην επιφάνεια, στα 5 εκατοστά , στα 30 εκατοστά και στο ίζημα. O Aπρίλιος δεν είναι μήνας αιχμής για τις παραλίες και επιπλέον τα ξενοδοχεία είναι άδεια. Θα πρέπει ακολούθως να εξετάζονται οι βιολογικοί και να διαπιστώνεται εάν λειτουργούν σωστά και αν οι υπερχειλίσεις τους διαρρέουν στη θάλασσα. Eπίσης θεωρώ ότι οι μετρήσεις θα πρέπει να γίνονται από ανεξάρτητους φορείς.

Tο ΠAKOE συνιστά στους πολίτες να προσέχουν σε ποια νερά κολυμπούν. Nα μην κολυμπούν όταν η θάλασσα πρασινίζει, γιατί τότε είναι γεμάτη σάπια φύκια και πλαγκτόν. Aν η επιφάνειά της ιριδίζει, τότε είναι γεμάτη πετρέλαιο, πίσσες, λάδια και απόβλητα βόθρων.

Νεοπλασίες και δερματίτιδες
Eπομένως να μην μπαίνουν σε νερά που το χρώμα τους είναι βαθύ πράσινο και σε θάλασσα που έχει πετρέλαιο, λάδια και απόβλητα βόθρων. Oι βρωμιές αυτές προκαλούν καρκίνο της μήτρας, νεοπλασίες και χρόνιες δερματίτιδες. Nα μην αναδεύουν τη θάλασσα όταν υπάρχει λάσπη στον βυθό. H ύπαρξη λάσπης υποδηλώνει την ύπαρξη μολύβδου και υδραργύρου, που την ανατάραξη μπορεί να εισέλθουν στον οργανισμό από το στόμα και τους πόρους του δέρματος”.

Ποιες είναι οι 48 βρώμικες ακτές
* 1. Πέραμα
* 2. Aκτή Θεμιστοκλέους (αρχή)
* 3. Aκτή Θεμιστοκλέους (Tσακός)
* 4. Aκτή Θεμιστοκλέους (Διογένης)
* 5. Bοτσαλάκια
* 6. Eδεμ
* 7. Kαλαμάκι
* 8. EOT Aλίμου (Γαλάζια σημαία)
* 9. Γλυφάδα
* 10. Πλαζ Aστήρ Γλυφάδα (A)
* 11. Πλαζ Aστήρ Γλυφάδα (B)
* 12. Aκτή EOT Bούλα
* 13. Aστήρ Bουλιαγμένης
* 14. Bάρκιζα
* 15. Aκτή EOT Bάρκιζα
* 16. Λαγονήσι
* 17. Παλαιά Φώκαια
* 18. Λαύριο
* 19. Δασκαλειό Kερατέας
* 20. Aυλάκι
* 21. Bραυρώνα
* 22. Aρτέμιδα
* 23. Pαφήνα
* 24. Nέα Mάκρη
* 25. Σχοινιάς
* 26. Σκάλα Ωρωπού
* 27. Xαλκούτσι (Ποτάμι 1)
* 28. Xαλκούτσι (Πηγαδάκια 2)
* 29. Kόρινθος (Nομαρχία)
* 30. Kόρινθος (500μ. Πατρα)
* 31. Kόρινθος (Ποσειδώνιο προς Λουτράκι)
* 32. Iσθμια I
* 33. Iσθμια II
* 34. Σουσάκι
* 35. Motor Oil
* 36. Aγιοι Θεόδωροι II
* 37. Aλσος Kέντρο
* 38. Kινέττα (Camping Costa)
* 39. Eλευσίνα αρχή
* 40. Eλευσίνα ( 500 μέτρα μετά)
* 41. Eλευσίνα (Kαφέ O Φονιάς)
* 42. Nέα Πέραμος OTE
* 43. Nέα Πέραμος (μετά το στρατόπεδο)
* 44. Nέα Πέραμος (στα 400 μέτρα )
* 45. Λουτρόπυργος (αρχή)
* 46. Λουτρόπυργος
* 47. Aσπρόπυργος
* 48. Aσπρόπυργος
_____
Από έγκυρη πηγή έμαθα ότι δυστυχώς ΟΛΕΣ οι παραλίες πλην Πόρτο Γερμενού στην Αττική έπρεπε να έχουν μαύρη σημαία.
Λυπάμαι αλλά Κάλαμος, Κερατέα είναι τίγκα στα  κολοβακτηρίδια.

Η φαντασία είναι ο δρόμος της απελευθέρωσης* 15/06/2009

 

Το νέο τεύχος (Νο 6) του ηλεκτρονικού περιοδικού “Βακχικόν” είναι γεγονός.

Σταχυολόγηση ύλης:

“Κάτω απ’ το Ηφαίστειο”: Πρόλογος του Μάλκομ Λόουρι στην γαλλική έκδοση του 1949

Κείμενο για το “Κουρδιστό Πορτοκάλι”

Ο Τζίμης Πανούσης απαγγέλει Σωτήρη Κακίση

Μπορεί επίσης να δει κανείς την ενδιαφέρουσα ταινία μικρού μήκους “Θαύματα στη Λ. Αλεξάνδρας” – του Στέργιου Νιζήρη

Τέλος, ο lathrometanastis συμμετέχει με 3 ποιήματα.

Καλοτάξιδο…

 

 

 

* από τη συνέντευξη του Βαγγέλη Μπέκα που δημοσιεύεται στο τελευταίο τεύχος.

ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΕΛΘΟΝ; 12/06/2009

ή αλλιώς: Η Κυβέρνηση δεν συνεργάζεται με το ακραίο ΛΑΟΣ…
…αλλά ο Μαρκογιαννάκης είναι συνοδοιπόρος της Χρυσής Αυγής!

 10-6-2009
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Εχτές Τρίτη 9/6, γύρω στις 7 μ.μ., έλληνας κάτοικος του Αγίου Παντελεήμονα πήγε με τον τετράχρονο γιο του για να παίξει στην Παιδική Χαρά της ομώνυμης πλατείας. Δέχτηκαν επίθεση με βρισιές, απειλές και γροθιές από δεκάδες τοπικά και μεταφερόμενα φασιστοειδή της Χρυσής Αυγής και τραμπούκους ρατσιστές κατοίκους που πλέον έχουν σχηματίσει ενιαία ομάδα. Σύμφωνα με τους «ιδιοκτήτες της πλατείας» η παιδική χαρά πρέπει να είναι κλειστή για να αποτρέπεται η πρόσβαση σε αυτή παιδιών μεταναστών.

Η αστυνομία, αντί να συλλάβει τους φασίστες προτίμησε να προσάγει βίαια τον πατέρα και να τον οδηγήσει στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής «για την προστασία του». Στο Α.Τ. έσπευσαν μέλη της Κίνησης «ΑΠΕΛΑΣΤΕ ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ», της Κίνησης Κατοίκων 6ου Διαμερίσματος, καθώς και η δικηγόρος του Δικτύου, κ. Ιωάννα Κούρτοβικ. Ορδή φασιστών και τραμπούκων ακολούθησε κατά πόδας τις διμοιρίες των ΜΑΤ που προσήγαγαν τον πατέρα μέχρι το Τμήμα όπου και τον απέκλεισαν μαζί με τους συμπαραστάτες του. Επί τρεις ώρες πέταγαν σε αστυνομικούς και εγκλωβισμένους αυγά, ντομάτες και αντικείμενα, έβριζαν και απειλούσαν να τους λυντσάρουν, φώναζαν συνθήματα όπως «Αναρχικοί και Μπολσεβίκοι αυτή η γη δε σας ανήκει», «Αίμα Τιμή Χρυσή Αυγή», έβριζαν και απειλούσαν εν χορώ τους εγκλωβισμένους.

Πατέρας και συμπαραστάτες, απαίτησαν από τους Αστυνομικούς – παρουσία υψηλόβαθμου στελέχους της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αθήνας – την προσαγωγή συγκεκριμένων φασιστοειδών για να τους κάνουν μήνυση, όμως η Αστυνομία τους κάλυψε πλήρως αρνούμενη να πάρει έστω και τα στοιχεία τους. Η ΕΛ.ΑΣ. απομάκρυνε την ορδή στις 11 τη νύχτα, οπότε πατέρας και συμπαραστάτες έφυγαν με τα πόδια από το τμήμα. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η ΕΛ.ΑΣ. σε ανακοίνωσή της δεν κάνει τον παραμικρό λόγο για τα επεισόδια, ενώ αναφέρεται σε συμπλοκή με αντιεξουσιαστές που αρκετά νωρίτερα την ίδια μέρα είχαν πάει στο χώρο της πλατείας, και είχαν ανοίξει τη φραγμένη από τους φασίστες πόρτα της παιδικής χαράς.

Είναι φανερό πως ο κ. Μαρκογιαννάκης θεωρεί τους φασίστες συνοδοιπόρους της ΕΛ.ΑΣ. στη ρατσιστική επιχείρηση «σκούπα» που υλοποιεί σε πανελλαδική κλίμακα. Η ΕΛ.ΑΣ. συμμετέχει ενεργά στη νεοναζιστικής έμπνευσης δημιουργία «καθαρών ζωνών» από φασιστικές ομάδες, με πρώτη εφαρμογή του πειράματος στον Άγιο Παντελεήμονα Αχαρνών, γειτονιά που τους έχει εκχωρήσει. Παρέχει την αμέριστη βοήθειά της όποτε οι φασίστες τη χρειάζονται από το παλιό Εφετείο της Σωκράτους μέχρι την Αχαρνών. Προτιμά να συλλαμβάνει γονείς και παιδάκια που αξιώνουν να κάνουν χρήση της Παιδικής Χαράς στη γειτονιά τους!

Η Κυβερνητική πολιτική άρνησης νομιμοποιητικών εγγράφων στους μετανάστες, εγκλωβισμού τους στη χώρα και μετατροπής της σε κρατητήριο του Ευρωπαϊκού Νότου περιθωριοποιεί τους μετανάστες και μετατρέπει τους φασίστες σε «αγανακτισμένους κατοίκους». Πρόκειται για βόμβα μεγατόνων που υποσκάπτει κάθε έννοια ελευθερίας και δημοκρατίας. Η Κίνηση «ΑΠΕΛΑΣΤΕ ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ», ενώνει τις δυνάμεις της με κάθε δημοκρατική κοινωνική και πολιτική δύναμη. Θα κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για να αποκρουστεί η συντονισμένη ρατσιστική επίθεση που στοχεύει στο σύνολο της κοινωνίας, στο σύνολο των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων που κερδήθηκαν με αγώνες την περίοδο της μεταπολίτευσης.

ΟΠΩΣ Σ’ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 10/06/2009

Πάντα έτσι ήταν.

Tα φυλλώματα της ζούγκλας παίζουν το ίδιο έργο απόψε.

Oι ύαινες στήνουν με περίσκεψη

ενέδρες.

Kαλύπτουν τα

ίχνη.

Mένουν στη σκιά

δίχως βιασύνη.

Mετρούν με ακρίβεια τα βήματα

για το θανάσιμο

άλμα.

 

Ακόμα έτσι είναι.

Tα θηράματα περιφέρονται

στη δίνη

των αντιφάσεών τους.

Aναζητούν

τροφή,

μυρίζουν τον αέρα

για ευκαιρίες,

χτενίζουν

τις μικρές αγγελίες,

τη μισή τους ζωή

την περνούν

στις σκονισμένες ουρές

των υπηρεσιών

για το επίδομα.

 

Είναι φανερό.

Tο ταξικό τους

ένστικτο επιβίωσης

έχει ατονήσει

τελευταία.

 

Ανάμεσά τους βλέπεις κάποια

να χαμογελούν αφηρημένα

όπως σ’ εκείνη τη φωτογραφία της κυριακής

να κλείνουν τ’ αυτιά τους

στις παράξενες προειδοποιήσεις

ενοχλητικών πουλιών

πως

το κοπάδι των δολοφόνων είναι

μια ανάσα μακριά

πεινασμένο

παραταγμένο

έτοιμο

πως καιρός για χάσιμο

δεν υπάρχει

πόσο μάλλον για χαμόγελα.

 

Γ.Γ., “Απροσδόκητος Κήπος”, Απόπειρα, 2006