Lathrometanastis

Τέχνη – Ανατροπή – Δημιουργία

Η ΦΤΩΧΕΙΑ 02/01/2014

Filed under: ΠΟΙΗΣΗ — lathrometanastis @ 4:31 μμ

 

bManSpeira

Η φτώχεια με τραβάει προς τη λύτρωση.

 

«Σου φτάνει» λέει «ένα μικρό καλύβι στο βουνό

Ή πιο σωστά να κατοικείς σε μια κουφάλα δέντρου.

 

Από βιβλία σου φτάνουνε ποιήματα

Και παραμύθια.

 

Κ΄ίσως ούτε κι αυτά.

 

Σου πάει πιο καλά μια εντελώς

Άδεια βιβλιοθήκη.

 

Αν και το τέλειο θα ήτανε τα ξύλα της

Να επιστρέψουν το ταχύτερο στο δάσος».

 

Γιάννης Υφαντής, Οι μεταμορφώσεις του μηδενός

 

Ν. ΚΑΡΟΥΖΟΣ – ΟΧΥΡΟΥΜΕΝΟΣ ΜΕ Τ’ ΑΣΤΕΡΙΑ 24/12/2013

Filed under: ΠΟΙΗΣΗ — lathrometanastis @ 8:59 πμ

KAROUZOS

Σήμερα μόλις το εννόησα πλήρως·

Όλα τραγουδούν στον πλανήτη

Τα τσιγάρα μου τα τρένα τα αυτοκίνητα

Η δασεία η ψιλή η περισπωμένη

/να ξέρεις όμως-: άλλο πράμα του λόγου η μαστοριά

Κι άλλο η μαστορική της αγωνίας/

Όλα τραγουδούν στον πλανήτη

Λουλούδια πύραυλοι ασθενοφόρα κι αεροπλάνα

Γαϊδούρια μοτοποδήλατα ραδιόφωνα οι ψαλτάδες

Νευρώσεις παράνοιες οι βαρειές ψυχώσεις

Και των αθρόων αστραπών η πανουργία

Στου φωτός το θρόϊσμα

Ο κακοήθης όγκος η αρτηρίτιδα κ’ η διπλή πνευμονία

Τα μωρά της αμυγδαλωτής κυρα-Βασίλαινας

Η αποτυχία η ευτυχία η επιτυχία η δυστυχία

Όλα τραγουδούν στον πλανήτη.

 

Ηλίας Πετρόπουλος – Σώμα 12/12/2013

Filed under: ΠΟΙΗΣΗ — lathrometanastis @ 11:41 πμ

 

PETROPOULOS4

Τι τα θέλετε· μία γυναίκα γυμνή είναι θλιβερόν θέαμα.

Δυστυχώς δεν παρεφρόνησα εισέτι.

Η Τέχνη έχει τη δική της ηθική.

Η ομορφιά νομιμότης της φύσεως.

Μπρος στο γυμνό γυναικείο σώμα τα μικρά παιδιά απορούν

και τρομάζουν οι τρυφεροί γνήσιοι άνδρες.

Ένα γυναικείο γυμνό κορμί υποβάλλει μια συζήτηση

περί προσωπικότητος.

Σώμα γλυκύτατο ολέθριο περίβλημα.

Της ημέρας σώμα και του μεσονυκτίου· σώμα της παρηγοριάς.

Δεν είναι φρόνιμο να βλέπουν όλοι οι άνθρωποι γυμνές τις ωραίες·

μη ρίπτετε τα άγια τοις κυσί και τους μαργαρίτας τοις χοίροις.

Έχω στημένον πόλεμο βαθιά μου.

Θέα σημαίνει ιδεατή κατοχή.

Η ζωή είναι βουβή είναι. Όνειρα απαιτώ.

Η θλίψη αποτελεί την ευτυχία μου.

Σώμα, εσύ’σαι η ψυχή.

Ω, αοίδιμον αιδοίον·

Ώ, σχισμή αμφίστομη με την αργυρή υγρασία.

 

ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ 01/12/2013

Filed under: ΠΟΙΗΣΗ — lathrometanastis @ 10:14 πμ

stock-photo-businessman-with-gas-mask-watching-tv-100605385

 

Είμαι ο διαννοούμενος

που δεν χρησιμοποιεί το μυαλό του –

 

ο εραστής

που δεν κάνει ποτέ έρωτα –

 

ο καλλιτέχνης

που κανένα έργο δεν παράγει –

 

Είμαι η μαύρη τρύπα στα σωθικά

μιας κοινωνίας

που αλλοφρονεί.

 

 

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ 28/10/2013

Filed under: Uncategorized — lathrometanastis @ 8:30 πμ

P1050198

 

ΜΕ ΑΗΔΙΑ 21/09/2013

Filed under: ΠΟΙΗΣΗ — lathrometanastis @ 8:35 πμ

topographie_des_terrors_Βερολίνο_24

 

Τους συναντάω ακόμα και σήμερα.

Τους κοιτάζω να αγορεύουν

με απορία,

με τρόμο,

με οργή.

 

Τόσες δεκαετίες μετά το Άουσβιτς,

την εξολόθρευση εκατομμυρίων αθώων,

τις σφαγές μικρών παιδιών,

η μικρή χωρητικότητα του εγκεφάλου τους

σε ολέθριο συνδυασμό

με την οικονομική κρίση

τους κάνει και πάλι να νοσταλγούν

το στιβαρό χέρι του νόμου και της τάξης,

τον μεγάλο δικτάτορα

που θα φέρει την ησυχία του νεκροταφείου

τσακίζοντας ό,τι ζωντανό υπάρχει σ’ αυτή την κοινωνία.

 

Ο γκρινιάρης γείτονας,

ο χαμογελαστός μεγαλομπακάλης,

ακόμα ο γεμάτος πικρίες απολίτικος άνεργος,

ζουν ανάμεσά μας,

κλείνουν το μάτι ο ένας στον άλλον και

περιμένουν την κατάλληλη στιγμή.

 

 

ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΠΑΛΙΟΪΣΤΟΡΙΑ 08/09/2013

Filed under: ΤΑΧΥΔΡΑΜΑΤΑ — lathrometanastis @ 9:05 πμ

Image

 

Στην κομμούνα της Ανδαλουσίας, το έτος 2125, μικρά παιδιά μαζεύονται έναν κύκλο, για να κάνουν μάθημα ιστορίας, στο ελευθεριακό σχολείο της πόλης.

Δασκάλα: —Θυμόσαστε ποιο σύστημα διαδέχτηκε τη φεου­δαρχία;

Μιγκουέλ: — Αυτό με τα μικρά χαρτάκια, που όποιος είχε τα πιο πολλά έκανε ό,τι ήθελε σ’ αυτούς που δεν είχαν;

Δασκάλα: — Ναι, αλλά πώς το έλεγαν;

Μιγκουέλ: (σκέφτεται λίγο)

— Πρωτόγονη κοινωνία;

 

 
Αρέσει σε %d bloggers: