Lathrometanastis

Τέχνη – Ανατροπή – Δημιουργία

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΑΛΓΕΡΙΟΥ (1966) (****) 15/12/2009

Filed under: ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟς — lathrometanastis @ 12:53 μμ
Tags:

Του Τζίλο Ποντεκόρβο

 

            Αυτή τη βδομάδα προβάλλεται στον κινηματογράφο ΤΡΙΑΝΟΝ μια ταινία θρυλική, που παρέμεινε απαγορευμένη στη Γαλλία μέχρι το 1971, με την πρώτη προβολή της στο Παρίσι να συνοδεύεται από διαδηλώσεις και συγκρούσεις με την αστυνομία.

            «Η μάχη του Αλγερίου» παρουσιάζει τη σύγκρουση στις φτωχογειτονιές της Κάσμπα, την εξάπλωση του αγώνα του  απελευθερωτικού μετώπου FLN μέσα στις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες που επέβαλλε η στρατιωτική κυριαρχία του γαλλικού ιμπεριαλισμού.

            Τα 130 χρόνια γαλλικής κατοχής είχαν αφήσει βαθιά σημάδια στους Αλγερινούς. Πολιτικά δικαιώματα ίσχυαν αποκλειστικά για το ένα εκατομμύριο των Ευρωπαίων εποίκων που κυβερνούσαν 8.000.000 ντόπιων μουσουλμάνων. Με 90% αναλφαβητισμό, 500.000 Αλγερινοί είχαν ξενιτευτεί στη Γαλλία αποτελώντας το φτηνό εργατικό δυναμικό στη μητρόπολη.

            Σε ένα διεθνές περιβάλλον που συγκλονιζόταν από τις εξεγέρσεις στις αποικίες (Ινδοκίνα, Τυνησία, Μαρόκο, Αίγυπτος), το FLN είχε σαν αρχή ότι «η λύση του προβλήματος θα ήταν πολιτική και όχι στρατιωτική». Στις γραμμές του σταδιακά ενώθηκαν όλες οι επι μέρους πτέρυγες του κινήματος: ουλεμάδες, δημοκρατικοί, σοσιαλιστές, κομμουνιστές.

            Στα 8 χρόνια που κράτησε ο αντιαποικιοκρατικός αγώνας, αντιμετώπισε «καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης», μαζικές συλλήψεις, «επιστημονικά» βασανιστήρια, βιασμούς, εκτελέσεις. Εκτός από το 1 εκατομμύριο νεκρούς, 2 εκατομμύρια κάτοικοι υποχρεώθηκαν να κλειστούν σε ειδικά στρατόπεδα συγκέντρωσης στην ύπαιθρο, εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά έμειναν ορφανά. Τα τελευταία χρόνια της γαλλικής κατοχής, η παρακρατική φασιστική οργάνωση OAS εξαπέλυσε ένα απίστευτο δολοφονικό όργιο. Παρ’ όλα αυτά, τίποτα δεν μπορούσε να σβύσει τη φλόγα της επανάστασης.

            Μια επιπλέον δυσκολία στη νίκη του αγώνα αποτέλεσε η πολιτική του ΚΚ Γαλλίας. Το 1945 συμμετείχε στην τότε κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» και είχε εγκρίνει τα μέτρα καταστολής. Η επίσημη αιτιολογία είναι ακόμα και σήμερα ένα αξιοθαύμαστο μνημείο σταλινικής λογικής: «Σύντομα το ΚΚ θα πάρει την εξουσία στη Γαλλία, ανεβάζοντας το ποσοστό των ψήφων του διαρκώς, οπότε το ζήτημα της ανεξαρτησίας των αποικιών θα λυθεί αυτομάτως, χωρίς να είναι αναγκασμένες να περάσουν από το αστικοδημοκρατικό στάδιο». Είναι αυτονόητο ότι μια τέτοια πολιτική άφηνε ακάλυπτους τους οπαδούς του στις αποικίες, που ένιωθαν ότι γίνονται πράκτορες του γαλλικού ιμπεριαλισμού, κι’ έτσι το εγκατέλειπαν μαζικά.

            Η «Μάχη του Αλγερίου» συνδυάζει εξαιρετικό ρυθμό, πειστικότητα ηθοποιίας και διαλόγων και είναι γυρισμένη στους αυθεντικούς χώρους που διαδραματίζονταν τα πραγματικά γεγονότα, έτσι που είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι αυτό που παρακολουθεί δεν είναι ντοκιμαντέρ αλλά εκ των υστέρων μυθοπλαστική κατασκευή.

            Στην ταινία η μουσική επένδυση είναι του Ένιο Μορικόνε που συνδυάζει Μπαχ με βερβερίνικους ρυθμούς σε μια πρωτότυπη σύνθεση. Πρωταγωνιστικό ρόλο έχει ο Σααντί Γιασίφ, ηγετική φιγούρα του FLN, ενώ πολλοί από τους υπόλοιπους ρόλους παίζονται από τους ίδιους τους αγωνιστές της αντίστασης.

            Κέρδισε το Χρυσό Λιοντάρι στη Βενετία, προτάθηκε για 3 Όσκαρ ενώ έφτασε μέχρι το Αμερικανικό Πεντάγωνο ως μάθημα ανταρτοπόλεμου και μελέτης της επαναστατικής τακτικής σε σεμινάρια με γενικό τίτλο «Πώς να κερδίσετε τη μάχη κατά της τρομοκρατίας και να χάσετε τον πόλεμο των ιδεών».

 (Δημοσιεύτηκε στην «Εργατική αριστερά»)

Advertisements
 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s